Przejdź do treści
Menu
Gatunki owadów

Świerszcz domowy (Acheta domesticus): wygląd, życie i hodowla na żywność

Redakcja Paka Robaka · Aktualizacja:

Jasnobrązowy świerszcz domowy (Acheta domesticus), zbliżenie na głowę i długie czułki
Fot. Matthew Lindsey, CC BY 2.0, Wikimedia Commons

Świerszcz domowy (Acheta domesticus) to niewielki, jasnobrązowy owad, który od wieków dzieli z ludźmi ciepłe kąty domów, piekarni i kotłowni. To on jest literackim „świerszczem za kominem” i zarazem jedynym świerszczem dopuszczonym w Unii Europejskiej jako żywność. Poniżej znajdziesz, jak go rozpoznać, jak żyje i jak wygląda jego hodowla.

Jak wygląda świerszcz domowy?

Dorosły świerszcz domowy ma około 1,6–2,1 cm długości. Jest jasnożółtobrązowy, a na głowie ma charakterystyczne ciemniejsze poprzeczne pasy. Czułki są cienkie i długie, zwykle dłuższe niż ciało. Skrzydła przykrywają odwłok, a dorosły owad potrafi na krótko podfrunąć, choć zwykle porusza się skokami.

Samicę poznasz po długim, igłowatym pokładełku na końcu odwłoka. Samiec go nie ma, za to jako jedyny gra: pociera przednimi skrzydłami o siebie. Ogólne informacje o budowie i zachowaniu świerszczy znajdziesz w przewodniku świerszcz: jak wygląda, co je i ile żyje.

Świerszcz domowy a świerszcz polny

Cecha Świerszcz domowy Świerszcz polny
Długość około 1,6–2,1 cm około 2–2,6 cm
Kolor jasnożółtobrązowy, ciemne pasy na głowie lśniąco czarny, żółtawe nasady skrzydeł
Głowa proporcjonalna bardzo duża, okrągła
Gdzie żyje ogrzewane budynki suche łąki, norki w ziemi
Kiedy gra cały rok, głównie nocą od maja do lipca, w ciepłe dni

Jeśli widzisz dużego, czarnego świerszcza na łące, to świerszcz polny. Jasny świerszcz w piwnicy to niemal zawsze świerszcz domowy.

Skąd pochodzi i jak żyje w budynkach?

Świerszcz domowy pochodzi prawdopodobnie z południowo-zachodniej Azji lub Afryki Północnej. Razem z ludźmi rozprzestrzenił się po świecie i w chłodniejszym klimacie stał się gatunkiem synantropijnym, czyli związanym z siedzibami człowieka.

Potrzebuje ciepła i odrobiny wilgoci. Dlatego najczęściej spotkasz go w kotłowniach, piwnicach z instalacją grzewczą, piekarniach, szklarniach, ciepłych magazynach i przy wysypiskach. Je niemal wszystko: okruchy, resztki roślin i jedzenia, martwe owady.

Świerszcz za kominem

Gdy domy ogrzewano piecami i kominkami, świerszcze chętnie zamieszkiwały szczeliny obok paleniska, a ich granie stało się symbolem domowego ciepła. Stąd wzięło się określenie „świerszcz za kominem”. Pod tym tytułem znana jest w Polsce nowela Charlesa Dickensa „The Cricket on the Hearth” z 1845 r., w której świerszcz czuwa nad szczęściem rodziny.

W wielu kulturach świerszcz w domu uchodzi za dobry znak i zapowiedź szczęścia. To miły element folkloru, choć sąsiad, który nie może przez niego zasnąć, może mieć inne zdanie.

Świerszcz domowy w domu: co zrobić?

Pojedynczy świerszcz nie jest powodem do niepokoju. Nie niszczy budynku, nie żądli i nie atakuje ludzi. Jeśli przeszkadza Ci jego śpiew, postępuj tak:

  1. Zlokalizuj go po dźwięku. Gdy podchodzisz, milknie, więc zatrzymaj się i poczekaj, aż zacznie znowu.
  2. Złap go pod szklankę, wsuń pod spód kartkę i przenieś. Latem możesz go wypuścić na zewnątrz, zimą lepiej do nieogrzewanej, osłoniętej komórki.
  3. Poszukaj źródła, jeśli świerszczy jest więcej. Częsta przyczyna to uciekinierzy z pojemnika z karmą dla gadów albo ciepła kotłownia w budynku.
  4. Odetnij mu warunki: uszczelnij szpary przy rurach i drzwiach do piwnicy, ogranicz wilgoć, nie zostawiaj okruchów.
  5. Przy dużej liczbie owadów skontaktuj się z firmą zajmującą się zwalczaniem szkodników, zamiast samodzielnie stosować chemię w mieszkaniu.

Cykl życia świerszcza domowego

Samica składa jaja pokładełkiem w wilgotne, miękkie podłoże. Z jaj wylęgają się drobne larwy, które przypominają dorosłe owady bez skrzydeł. Rosną, kilka razy zrzucając wylinkę, a skrzydła pojawiają się dopiero po ostatnim linieniu.

W wysokiej temperaturze cały rozwój od jaja do dorosłego owada trwa około 6–8 tygodni. W chłodniejszych warunkach znacznie się wydłuża. Dorosły świerszcz żyje zwykle do około dwóch, trzech miesięcy.

Hodowla świerszcza domowego na paszę i żywność

Krótki cykl życia, łatwość hodowli i wszystkożerność sprawiły, że świerszcz domowy od dawna jest hodowany na pokarm dla gadów, płazów i ptaków. Od kilkunastu lat hoduje się go też na żywność.

Hodowle prowadzi się w zamkniętych, ogrzewanych pomieszczeniach, w pojemnikach z wytłaczankami lub innymi kryjówkami. Świerszcze dostają paszę na bazie zbóż oraz warzywa i wodę. Po osiągnięciu odpowiedniej wielkości owady są usypiane chłodem, a następnie suszone lub prażone, czasem mielone na proszek. Według FAO świerszcze przetwarzają paszę w jadalny produkt około dwa razy wydajniej niż kurczęta i kilkanaście razy wydajniej niż bydło.

W filmie poniżej zobaczysz, jak wygląda nowoczesna hodowla owadów.

W Fabryce Owadów (TravelPhoto.pl)
Reportaż z wizyty w fabryce owadów, dobry, jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda hodowla od środka. Język: polski.

Świerszcz domowy jako żywność w UE

W Unii Europejskiej owady są „nową żywnością” (rozporządzenie (UE) 2015/2283). Świerszcz domowy został dopuszczony dwoma rozporządzeniami wykonawczymi:

  • (UE) 2022/188: świerszcz domowy mrożony, suszony i w proszku,
  • (UE) 2023/5: proszek z częściowo odtłuszczonego świerszcza domowego.

Produkt z owadów musi mieć ten składnik wyraźnie podany w składzie, razem z nazwą łacińską Acheta domesticus. Najpopularniejsze formy to suszone świerszcze do chrupania i dodawania do potraw oraz mąka ze świerszczy do wypieków i koktajli.

Wartości odżywcze

Wartości zależą od paszy i sposobu obróbki, dlatego podajemy przybliżone zakresy dla suszonego świerszcza domowego:

Składnik Orientacyjnie (sucha masa)
Białko około 55–70%
Tłuszcz około 15–25%
Energia około 400–550 kcal/100 g

Świerszcz domowy jest też dobrym źródłem witaminy B12, żelaza i cynku. Zawiera chitynę z pancerzyka, która działa podobnie jak błonnik.

Uwaga dla alergików: osoby uczulone na skorupiaki, mięczaki lub roztocza kurzu domowego mogą reagować także na świerszcze. Jeśli masz taką alergię, przed spróbowaniem skonsultuj się z lekarzem.

Najczęściej zadawane pytania

Skąd się bierze świerszcz domowy w mieszkaniu?

Najczęściej przechodzi z ciepłej piwnicy, kotłowni lub sąsiedniego lokalu albo ucieka z pojemnika z karmą dla gadów. Czasem trafia do domu z towarem przechowywanym w ciepłym magazynie.

Czy świerszcz domowy gryzie?

Może lekko uszczypnąć żuwaczkami, jeśli weźmiesz go w palce, ale nie jest jadowity i nie atakuje ludzi. Dla człowieka jest nieszkodliwy.

Czy świerszcz domowy przeżyje zimę na dworze?

W polskim klimacie raczej nie. To gatunek ciepłolubny, który u nas przetrwa zimę tylko w ogrzewanych budynkach, dlatego zimą lepiej wynieść go do nieogrzewanej, ale osłoniętej piwnicy lub komórki niż na mróz.

Czy świerszcz domowy to ten sam owad, który jest w mące ze świerszczy?

Tak. Mąka ze świerszczy w UE powstaje z hodowlanego świerszcza domowego (Acheta domesticus), co musi być podane w składzie produktu razem z nazwą łacińską.

Przeczytaj też